Inderdaad: Joost weten.
Plaatje van vanmorgen.
vrijdag 31 mei 2019
Daar is Jacobientje weer
Waar die al die tijd heeft gezeten, dan kan alleen....
Inderdaad: Joost weten.
Plaatje van vanmorgen.
Inderdaad: Joost weten.
Plaatje van vanmorgen.
donderdag 30 mei 2019
woensdag 29 mei 2019
Wir setzen uns in trainung nieder
Ja, getraind voor de jacht, daar zorgen de ouders wel voor.
Maar, landen en ook nog op de juiste plek, dat moet je zelf maar uitzoeken!
Enkele plaatjes van afgelopen dagen.
Maar, landen en ook nog op de juiste plek, dat moet je zelf maar uitzoeken!
Enkele plaatjes van afgelopen dagen.
dinsdag 28 mei 2019
maandag 27 mei 2019
zondag 26 mei 2019
Nog 2
Dit keer is Jacobientje zoek.
Die vloog uit op vrijdag, hing daarna even in de klok, opvliegen en dat was het dan...
Die vloog uit op vrijdag, hing daarna even in de klok, opvliegen en dat was het dan...
zaterdag 25 mei 2019
woensdag 22 mei 2019
Sjakie-1 is weer terug en Sjakie-2 is vandaag uitgevlogen
Een verslag van Leonard Kasteleyn.
We waren er nog maar net, kwam het vrouwtje aanvliegen met een prooi, terwijl er twee jongen op het rooster zaten.
Allebei naar binnen natuurlijk, maar eentje kwam al heel gauw weer naar buiten: driftig flapperen, hij leek er echt vandoor te willen gaan. En dat deet-ie, nog geen 10 minuten nadat we gekomen waren, om 11.53!
Rondje, rondje, en na 3 à 4 minuten vliegen nu bepaald niet leuk terecht gekomen: op zo'n heel schuin stuk muur bij een pinakel.
Vrij snel daarna dacht ik: is dat nu hetzelfde jong dat daar vliegt? Nee, dat was dus nummer 1!
Want nummer 3 (Jacobientje), kwam na een half uur eten ook eens buiten kijken, verbaast naar alles turend wat er om haar heen gebeurde. Flapperde eens met de vleugels op het rooster, en ging weer naar binnen.
Die nummer 1 (Sjakie-1) was al een aardige lefgozer, na een dag uit 't nest: hij maakte een paar rondjes, vloog terug naar de toren, botste tot tweemaal toe tegen de spits, leek door het mannetje daar weggehouden te worden, hing op een gegeven moment met één poot aan de rand van de torenspits en landde tenslotte op het topje van van het kruis van het kleine torentje.
Daar heeft-ie denk ik wel 20 minuten gezeten, af en toe luid roepend, soms probeerde hij zich er zelfs te poetsen! Gelukje dat het zulk lekker weer was, met niet veel wind. Om 12.25 leek hij weer zin te hebben om weg te gaan, en inderdaad, daar ging hij.
Maar hij vloog geen rondje, hij ging er echt vandoor!
Het vrouwtje had al die tijd rustig pal boven de nestkast op zo'n bal gezeten, en leek niet koud of warm te worden van het uitvliegen van het tweede jong. Het mannetje zat, ook de hele tijd, een stuk hoger op de torenspits. Geen van beiden is gaan kijken bij dat jong dat zo ongelukkig was geland. Maar nu nummer 1 er vandoor ging (naar het oosten), vloog het vrouwtje hem direct achterna.
En we hebben ze niet meer terug zien komen.
Tegen drieën waren we er weer: het vrouwtje en het mannetje weer op dezelfde plek als vanmorgen; het net uitgevlogen jong nog af en toe fladderend op dat nare schuine stukje muur, maar meestal niet te zien; het derde jong nog in de nestkast.
Maar nummer 1 was nergens te zien of te horen.
 |
| Sjakie-2 en Jacobientje |
We waren er nog maar net, kwam het vrouwtje aanvliegen met een prooi, terwijl er twee jongen op het rooster zaten.
Allebei naar binnen natuurlijk, maar eentje kwam al heel gauw weer naar buiten: driftig flapperen, hij leek er echt vandoor te willen gaan. En dat deet-ie, nog geen 10 minuten nadat we gekomen waren, om 11.53!
Rondje, rondje, en na 3 à 4 minuten vliegen nu bepaald niet leuk terecht gekomen: op zo'n heel schuin stuk muur bij een pinakel.
 |
| Sjakie-2 |
Vrij snel daarna dacht ik: is dat nu hetzelfde jong dat daar vliegt? Nee, dat was dus nummer 1!
Want nummer 3 (Jacobientje), kwam na een half uur eten ook eens buiten kijken, verbaast naar alles turend wat er om haar heen gebeurde. Flapperde eens met de vleugels op het rooster, en ging weer naar binnen.
Die nummer 1 (Sjakie-1) was al een aardige lefgozer, na een dag uit 't nest: hij maakte een paar rondjes, vloog terug naar de toren, botste tot tweemaal toe tegen de spits, leek door het mannetje daar weggehouden te worden, hing op een gegeven moment met één poot aan de rand van de torenspits en landde tenslotte op het topje van van het kruis van het kleine torentje.
Daar heeft-ie denk ik wel 20 minuten gezeten, af en toe luid roepend, soms probeerde hij zich er zelfs te poetsen! Gelukje dat het zulk lekker weer was, met niet veel wind. Om 12.25 leek hij weer zin te hebben om weg te gaan, en inderdaad, daar ging hij.
Maar hij vloog geen rondje, hij ging er echt vandoor!
 |
| X8 en Jacobientje |
Het vrouwtje had al die tijd rustig pal boven de nestkast op zo'n bal gezeten, en leek niet koud of warm te worden van het uitvliegen van het tweede jong. Het mannetje zat, ook de hele tijd, een stuk hoger op de torenspits. Geen van beiden is gaan kijken bij dat jong dat zo ongelukkig was geland. Maar nu nummer 1 er vandoor ging (naar het oosten), vloog het vrouwtje hem direct achterna.
En we hebben ze niet meer terug zien komen.
Tegen drieën waren we er weer: het vrouwtje en het mannetje weer op dezelfde plek als vanmorgen; het net uitgevlogen jong nog af en toe fladderend op dat nare schuine stukje muur, maar meestal niet te zien; het derde jong nog in de nestkast.
Maar nummer 1 was nergens te zien of te horen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)